Po włączeniu układu wspomagania parkowania tyłem moduł sterujący systemu włącza lampkę LED w przycisku przełącznika, włącza czujniki i wydaje pojedynczy sygnał dźwiękowy w celu potwierdzenia włączenia systemu. Jeżeli w zasięgu czujnika pojawi się jakiś obiekt, po włączeniu systemu natychmiast rozbrzmiewa sekwencja dźwiękowych sygnałów ostrzegawczych.
Jeśli system wspomagania parkowania nie jest potrzebny, można go tymczasowo wyłączyć, naciskając przycisk przełącznika. W pojazdach wyposażonych wyłącznie w tylne czujniki system można ponownie włączyć, naciskając ponownie przełącznik lub wyłączając i ponownie włączając zapłon. System włączy się wówczas automatycznie po wybraniu biegu wstecznego. Układ pozostaje aktywny po zmianie biegu z biegu wstecznego na położenie neutralne. Uwzględnia to prawdopodobieństwo, że kierowca będzie nadal (w jakiś sposób) cofał samochód przy skrzyni biegów w położeniu neutralnym.
Po podłączeniu przyczepy moduł asystenta parkowania otrzymuje sygnał poprzez magistralę CAN z centralnej skrzynki elektrycznej. Po otrzymaniu tego sygnału moduł sterujący asystenta parkowania zawiesza system.
W pojazdach wyposażonych w czujniki przednie i tylne układ wspomagania parkowania włącza się automatycznie po włączeniu zapłonu (położenie II), dźwigni zmiany biegów nie znajduje się w położeniu Park i zwolnionym elektronicznym hamulcu postojowym. Przy prędkości powyżej 10 km/h przedni asystent parkowania zostaje wyłączony. Gdy prędkość spadnie do 6 km/h, przedni system wspomagania parkowania wznawia działanie. Gdy włączony jest elektroniczny hamulec postojowy (EPB) lub dźwignia zmiany biegów znajduje się w położeniu Park, układ wspomagania parkowania zostaje wyłączony.
Działanie czujnika
Moduł wspomagania parkowania analizuje dane otrzymane z czujników w celu identyfikacji przeszkód w polu działania czujników. Jeśli nie zostaną wykryte żadne przeszkody, system wspomagania parkowania nie wydaje żadnego dźwięku. W przypadku wykrycia przeszkody głośnik układu wspomagania parkowania wyemituje serię sygnałów dźwiękowych.
[Artykuł jest oparty na danych ze strony internetowej: LRman.ru]
Maksymalna odległość wykrywania przeszkód wynosi 1800 mm. W przypadku wykrycia przeszkody w miarę zbliżania się do niej odstęp między sygnałami dźwiękowymi maleje, a w odległości około 350 mm od przeszkody sygnał dźwiękowy staje się ciągły.
Jeżeli od momentu wykrycia przeszkody odległość pomiędzy przeszkodą a czujnikami centralnymi nie ulegnie dalszemu zmniejszeniu, wówczas odstęp pomiędzy sygnałami dźwiękowymi nie ulegnie zmianie. Jeżeli obiekt zostanie wykryty tylko przez jeden czujnik końcowy, sygnał ostrzegawczy ustanie po 5 sekundach, chyba że zmieni się odległość obiektu od czujnika końcowego.
Obszar wykrywania
| Nazwa przedmiotu | Numer katalogowy części zamiennej | Opis |
| A | - | Przerywany dźwięk ostrzegawczy |
| B | - | Ciągły dźwięk ostrzegawczy |
Wykrywanie przeszkody i obliczanie jej odległości
Pracując w kombinowanym trybie odbioru/nadawania, czujnik emituje impulsy ultradźwiękowe i odbiera sygnały odbite od przeszkody. Moduł sterujący układu wspomagania parkowania wzmacnia odbite sygnały i porównuje je z zaprogramowanymi progami w celu obliczenia odległości. Osiąga się to poprzez określenie czasu, jaki upływa pomiędzy transmisją a odbiorem sygnału ultradźwiękowego.
Gdy czujnik znajduje się w trybie odbioru, odbiera sygnały emisji z sąsiedniego czujnika. Ten tryb służy do poprawy dokładności systemu.
Cykl wykrywania przeszkód polega na przesłaniu i odebraniu serii impulsów przez jeden czujnik pracujący w trybie łączonym zgodnie z poleceniami modułu sterującego systemem wspomagania parkowania.. Następnie komputer przełącza ten, podobnie jak sąsiednie czujniki, tak, aby odbierał tylko odbity sygnał. Po krótkiej przerwie operację powtarza się, ale teraz kolejny czujnik pracuje w trybie łączonym. Cykl trwa do momentu, aż wszystkie 4 czujniki wyemitują sygnały ultradźwiękowe. Zajmuje to około 100 milisekund. Moduł sterujący wykonuje wielokrotne pomiary sygnału z tego samego czujnika, aby wyeliminować przypadkowe błędy obliczeniowe.
Jeśli obiekt znajduje się bezpośrednio naprzeciw czujnika, odległość obliczana jest na podstawie czasu pomiędzy wysłaniem a odebraniem sygnału. Jeżeli pomiędzy dwoma czujnikami znajduje się przeszkoda, moduł sterujący oblicza odległość na podstawie sygnałów z dwóch czujników, rozwiązując problem triangulacji.
Aby rozwiązać problem triangulacji, moduł sterujący musi znać odległość pomiędzy poszczególnymi czujnikami w zderzaku. Informacje te zapisywane są w pamięci modułu sterującego. Znając odległości poszczególnych czujników od przeszkody oraz odległości pomiędzy czujnikami sąsiednimi, moduł sterujący może obliczyć minimalną odległość zderzaka samochodu od przeszkody.
Gdy pojazd zbliża się jednocześnie do kilku przeszkód, moduł sterujący określa odległość do najbliższej.
Komentarze do tego artykułu