Zasada działania przedniego hamulca tarczowego (Freelander 2)

Aktywacja hamulców

Po naciśnięciu pedału hamulca w pływającej komorze zacisku wytwarza się główne ciśnienie hydrauliczne, które powoduje ruch tłoka w kierunku tarczy hamulcowej. Poruszający się tłok styka się z wewnętrznym klockiem hamulcowym, powodując przesuwanie się klocka po kanałach prowadzących nieruchomego wspornika i zetknięcie się z wnętrzem tarczy hamulcowej.

Gdy tłok opuszcza komorę zacisku, przechodzi przez wewnętrzny pierścień uszczelniający umieszczony w komorze zacisku. Ruch tłoka powoduje odkształcenie uszczelki i dlatego uszczelka wywiera nacisk na zewnętrzną powierzchnię tłoka.

Pływający zacisk reaguje teraz i zaczyna ślizgać się po dwóch śrubach tulejowych w kierunku przeciwnym do kierunku wysuwania się tłoka. Zacisk pływający sprzęga się z zewnętrznym klockiem hamulcowym, powodując przesuwanie się klocka wzdłuż kanałów prowadzących stałego wspornika i stykanie się z zewnętrzną powierzchnią tarczy hamulcowej. Sprężyna obudowy, która jest połączona pomiędzy stałym wspornikiem a pływającym zaciskiem, jest napinana, gdy pływający zacisk przesuwa się w kierunku tarczy hamulcowej.

Kiedy oba klocki hamulcowe będą teraz w pełnym kontakcie z tarczą hamulcową i na tłok zostanie przyłożone ciśnienie hydrauliczne, dalszy ruch tłoka i pływającego zacisku nie będzie możliwy. Siła wywierana przez tłoczek i zacisk na klocki hamulcowe gwałtownie wzrasta, powodując ucisk na tarczę hamulcową i spowalniając pojazd.

Zwolnienie hamulców

Po zwolnieniu pedału hamulca ciśnienie hydrauliczne w komorze zacisku spada i na klocki hamulcowe nie działa już siła. Klocki hamulcowe pod wpływem obracającej się tarczy hamulcowej przesuwają się lekko na zewnątrz, a wewnętrzny O-ring zacisku powraca do swojego normalnego kształtu. Gdy uszczelka się porusza, chwyta zewnętrzną powierzchnię tłoka i wciąga tłok do komory na tyle, aby zapewnić wymagany luz pomiędzy klockami a tarczą.

To działanie zapobiega przytrzymywaniu wewnętrznego klocka hamulcowego przez tłok przy tarczy hamulcowej, a także pozwala tłokowi na dalsze wysunięcie się z komory zacisku, aby skompensować zużycie klocka hamulcowego.

Gdy w układzie hydraulicznym nie ma ciśnienia, zmniejsza się również napięcie sprężyny obudowy i sprężyna powraca do normalnego położenia. Gdy sprężyna obudowy się porusza, dołączony pływający zacisk odsuwa się od zewnętrznej strony tarczy, aby zapewnić wymagany prześwit pomiędzy zewnętrznym klockiem hamulcowym a tarczą hamulcową.