| Nazwa przedmiotu | Numer katalogowy części zamiennej | Opis |
| 1 | - | Pokrywa |
| 2 | - | Foka |
| 3 | - | Zespół łożyska bez bieżni |
| 4 | - | Element dystansowy napięcia wstępnego łożyska |
| 5 | - | Łożysko |
| 6 | - | Miseczka łożyska tocznego |
| 7 | - | Pokrywa |
| 8 | - | Foka |
| 9 | - | Kubek różnicowy |
| 10 | - | Zespół przekładni |
| 11 | - | Łożysko |
| 12 | - | Miseczka łożyska tocznego |
| 13 | - | Pralka |
| 14 | - | Odkształcalna tulejka dystansowa |
| 15 | - | Nakrętka zębata |
| 16 | - | Zacisk |
| 17 | - | Kołnierz |
| 18 | - | Deflektor zewnętrzny |
| 19 | - | Deflektor wewnętrzny |
| 20 | - | Uszczelka olejowa |
| 21 | - | Łożysko |
| 22 | - | Miseczka łożyska tocznego |
| 23 | - | Prosta szpilka |
| 24 | - | Osłona odpowietrzająca |
| 25 | - | Odpowietrznik |
| 26 | - | Rama |
| 27 | - | Lokalizacja danych |
| 28 | - | Tuleja montażowa |
| 29 | - | Łożysko |
| 30 | - | Element dystansowy napięcia wstępnego łożyska |
| 31 | - | Miseczka łożyska tocznego |
| 32 | - | Końcówka |
| 33 | - | Korek spustowy |
| 34 | - | Podkładka oporowa |
| 35 | - | Przekładnia planetarna |
| 36 | - | Wał krzyżowy |
| 37 | - | Koło słoneczne |
| 38 | - | Podkładka oporowa |
| 39 | - | Śruba, 10 szt. |
| 40 | Śruba, 12 szt. |
Żeliwny korpus składa się z dwóch części: kubka i pokrywki. Kubek zawiera wszystkie części wewnętrzne. Kubek mocowany jest do pokrywy za pomocą 12 śrub, a połączenie uszczelniane jest za pomocą O-ringu. Pokrywka i kubek mają formowane żebra zwiększające przenośność. Do górnej części miseczki przymocowana jest rurka odpowietrzająca. Pozwala to na zainstalowanie plastikowej rurki i wyprowadzenie jej w najwyższym miejscu pod karoserią, aby zapobiec przedostawaniu się wody podczas brodzenia.
Kubek posiada korek spustowy oleju. Różnicowa pojemność wynosi około 1,6 litra przy napełnieniu na sucho. Późniejsze wymiany będą wymagały mniej oleju ze względu na nie dające się spuścić pozostałości w obudowie przekładni.
Mechanizm różnicowy to tradycyjna konstrukcja przekładni hipoidalnej, podobna do tej stosowanej w przednim mechanizmie różnicowym. Dostępne są 3 typy otwartych tylnych mechanizmów różnicowych z różnymi przełożeniami. W pojazdach z silnikiem benzynowym V8 zastosowano mechanizm różnicowy o przełożeniu końcowym wynoszącym 3,73:1, natomiast w pojazdach z silnikiem benzynowym V6 zastosowano mechanizm różnicowy o przełożeniu końcowym wynoszącym 3,73:1. W pojazdach z silnikiem TdV6 i automatyczną skrzynią biegów przełożenie końcowe wynosi 3,54, a w pojazdach z manualną skrzynią biegów 3,07. Zmiana liczby zębów pomiędzy kołem napędzanym a kołem napędowym koła głównego powoduje zmianę przełożenia.
Mechanizm różnicowy składa się z wałka zębatego, przekładni hipoidalnej i przekładni głównej ze zintegrowaną obudową mieszczącą 2 przekładnie planetarne. W obudowie znajdują się również 2 koła słoneczne, które przenoszą moment obrotowy na wały napędowe.
Wał przekładni osadzony jest na 2 przeciwległych łożyskach stożkowych, pomiędzy którymi znajduje się odkształcalna tuleja. Tuleja służy do centrowania łożysk i ulega również odkształceniu pod wpływem siły działającej na nakrętkę koła zębatego kołnierzowego. Umożliwia to dokręcenie nakrętki kołnierzowej określonym momentem, przy którym tuleja ulega odkształceniu, zapewniając wymagane napięcie wstępne łożyska.
[Publikacja została skopiowana z zasobu internetowego: lrman.ru]
Wał przekładni ma zewnętrzny koniec z wielowypustami, który łączy się z kołnierzem głównym, który jest zabezpieczony nakrętką przekładni i zaciskiem. Kołnierz główny ma 4 gwintowane otwory i łączy się z tylnym wałem napędowym. 4 śruby mocują tylny wał napędowy do kołnierza głównego. W obudowę przekładni wciskana jest uszczelka, która uszczelnia połączenie pomiędzy kołnierzem głównym a obudową przekładni. Na wewnętrznym końcu wału przekładni zainstalowana jest przekładnia hipoidalna, która zazębia się z napędzanym kołem zębatym głównego koła zębatego.
Napędzana przekładnia znajduje się na obudowie mechanizmu różnicowego i jest zabezpieczona 10 śrubami. Obudowa mechanizmu różnicowego jest zamontowana na łożyskach stożkowych umieszczonych w obrobionych maszynowo otworach po obu stronach obudowy przekładni. Podkładki są utrzymywane w obudowie za pokrywami łożysk; ich grubość dobierana jest w taki sposób, aby zapewnić wymagane napięcie wstępne łożyska i luz przekładni hipoidalnej.
Miska mechanizmu różnicowego ma przelotowy otwór na wał. Wał jest podtrzymywany przez koło słoneczne i łożysko igiełkowe. Na jednym końcu wału znajduje się pierścień zabezpieczający, który wpasowuje się w obrobiony rowek w kole słonecznym, blokując położenie wału.
Koła słoneczne umieszczone są we wgłębieniach w obudowie kubka i zazębiają się z przekładniami planetarnymi. Pomiędzy kołami słonecznymi a misą montuje się tuleje dystansowe, aby zapewnić prawidłowe sprzęgnięcie przekładni słonecznej i planetarnej. Każde koło słoneczne ma obrobiony maszynowo otwór z wewnętrznymi wypustami i obrobionym rowkiem przylegającym do wielowypustowego końca. Ten rowek zapewnia sztywne podparcie dla pierścienia ustalającego zamontowanego na końcu każdego kołnierza wylotowego.
Każdy wał wyjściowy ma część wielowypustową, która sprzęga się z kołem słonecznym. Pierścień osadczy zamontowany na wale wielowypustowym pasuje do rowka otworu koła słonecznego i mocno blokuje wał wyjściowy. Uszczelki są wciskane po obu stronach obudowy przekładni, aby uszczelnić wał wyjściowy.
Komentarze do tego artykułu