Układ kierowniczy — Opis (Discovery 1)

Opis

Wspomaganie układu kierowniczego z jednostką kompensacyjną na wale Cardana, która pochłania energię zderzenia. Niektóre modele są wyposażone w poduszkę powietrzną na kierownicy. Kolumna kierownicza połączona jest z przekładnią kierowniczą za pomocą wału Cardana z kompensatorem długości. System dźwigni wyposażony jest w amortyzator, który redukuje odbicie na kierownicy.



(Zobacz źródło na stronie internetowej www.lrman.ru)

Działanie zaworu układu kierowniczego

Zawór składa się ze ślimaka (1), tulei (2), wałka wejściowego (4) i drążka skrętnego (5).



Tuleja zaworu jest zamocowana wewnątrz ślimaka (2) za pomocą śruby (3). W tulei wykonane są otwory umożliwiające przepływ cieczy. Wał wejściowy jest wyrównany z wałem kolumny kierowniczej. Drążek skrętny mocowany jest za pomocą sworzni (6) na wałku ślimakowym i wejściowym (w późniejszych modelach tylko na wale wejściowym). Gdy nie jest wymagana siła obrotu kierownicy, zawór wytwarza równe ciśnienie płynu A po obu stronach tłoka (9). Płyn powraca do zbiornika kanałem B.





Podczas obracania kierownicą drążek skrętny ulega przekręceniu, a otwory zaworów nie są wyrównane, co powoduje różnicę w ciśnieniu płynu na tłok zębatki, zmniejszając w ten sposób siłę potrzebną do obrotu kierownicy. Przy maksymalnym obrocie kierownicy ciśnienie płynu jest również największe. Jednocześnie temperatura cieczy gwałtownie wzrasta, dlatego nie zaleca się utrzymywania kół na minimalnym promieniu skrętu dłużej niż 30 sekund na minutę.

W przypadku awarii wspomagania układu kierowniczego, mechanizm kierowniczy obracany jest za pomocą połączenia wielowypustowego (7).